Dwunastoletni Fintan Allen wraz z matką wyrusza do Afryki, by dołączyć do mieszkającego tam od lat ojca. Wielka przygoda, nadzieja na poznanie cudownego świata, który znali tylko z listów, kończy się wraz z przybyciem na kontynent. Mąż okazuje się zupełnie innym człowiekiem, niż mężczyzna, którego Maou znała przed laty. Fintana z ojcem łączą tylko spory i krótkie chwile karcenia dziecka. Afryka wydaje się obca, złowroga, tajemnicza, a mieszkający tam biali – nieludzko wyniośli, nieprzystępni, źli. Maou i Fintan będą musieli oprzeć się pierwszemu wrażeniu, wrosnąć w Czarny Ląd, odkryć jego prawdziwe blaski i cenie. W tej podróży towarzyszyć im będzie czytelnik „Onitszy” – jednej z najpiękniejszych chyba powieści J.M.G. Le Clezio. „Onitsza” nie bez powodu przywodzi na myśl „Jądro ciemności”. Tu również początkowo atmosfera jest gęsta, a napięcie narasta z każdą kolejną stroną. O ile jednak powieść Conrada była historią powolnego wnikania w naturę zła, o tyle książka Le Clezio stanowi opowieść o stopniowym przenikaniu mroku, cienia, strachu, by odkryć tkwiące w obcym kraju piękno i urok. „Onitsza” to opowieść o rodzącej się miłości i fascynacji Afryką, jej kulturą i wierzeniami. O przygodzie, która kończy się równie szybko, jak się zaczęła. „Onitsza” znakomitą opowieścią o fascynacji Afryką. Jest naprawdę wciągającą opowieścią o wielkiej przygodzie, którą czytelnik może przeżyć z bohaterami książki. Jest wspaniałym studium obcości i historią o nieuchronnym zmierzaniu ku własnemu przeznaczeniu. Jest też jednym z arcydzieł literatury współczesnej, po które nie tylko warto, ale wręcz – trzeba sięgnąć.