Nikt mnie nie rozumie! – czwarta i ostatnia część przygód nastolatków z Leehampton. Sumitha poznaje Seba – chłopaka z zespołu Paper Turkey. Sumitha zakochuje się w nim, a Seb zdaję się ją lubić, ale nie chodzą ze sobą. Sumitha tańczy do muzyki Paper Turkey's w Enklawie, ale jej ojciec to widzi I zabrania jej tam chodzić. Nie chce on, aby spotykała się z Sebem. Sumitha zamierza zatańczyć na festiwalu muzyki lokalnej, a ojcu mówi, że idzie zagrać w tenisa stołowego. Sumitha tańczy na festiwalu, ale chłopcy byli pijani i nie dostali nagrody. Ojciec Sumithy chce zaaranżować jej małżeństwo. Do ich domu przyjeżdża Sajjed, który mieszka wraz z rodziną w Sheffield. He Przywozi ze sobą Asima – swojego syna I żonę, Chhobi. Asim mówi rodzicom, że nie chce aranżowanego małżeństwa. Sumitha jest zaskoczona, a Asim zaczyna się jej podobać. Laura nie wie jak powiedzieć Jonowi, że nie chce z nim chodzić. Chce tak zrobić, bo zakochała się w Simonie. W Sylwestra tańczy trochę z Jonem , ale wymyka się do restauracji, aby zaprosić do klubu Simona. Rani tym swojego chłopaka, ale on wciąż ją kocha. Na szczęście Simon jest gejem. Gdy Laura się o tym dowiaduje, krzyczy na Simona i ucieka . Chelsea znajduje ją płaczącą i jedzącą czekoladę. Potem Laura wraca do domu z Jonem, z którym się godzi. Chelsea ma problemy z pracą o bezrobociu na socjologię. Ale, gdy jej mama traci pracę, Chelsea pisze genialną prace i decyduje się zdawać socjologię na maturze. Bex wraca do Leehampton, bo jej brat ma problem w szkole. Okazuje się, że jest ofiarą przemocy i Chelsea mu pomaga. Jemma jest wściekła, bo jej ojciec chce przeprowadzić się do Szkocji. Jemma nie zgadza się na to, bo chce zagrać w reklamie, na co nie zgadza się ojciec, bo córka ma egzaminy. Mimo to, idzie ona na casting, ale rezygnuje z zagrania w reklamie, bo pokazuje ona, że tylko ludzie szczupli są coś warci.